W zakładach zajmujących się przygotowaniem elementów metalowych kolejność wykonywanych operacji na prawdę bardzo często ma równie spore znaczenie jak samo wyposażenie. Arkusz przed rozpoczęciem pracy powinno się należycie wymierzyć, ustalić miejsca cięcia i przewidzieć, w jaki sposób będzie w przyszłości formowany. Maszyny do obróbki blachy dobiera się więc nie tylko i wyłącznie według rodzaju wykonywanej czynności, niemniej jednak także pod względem wymiarów materiału, jego grubości i liczby powtarzających się najmniejszych elementów.

Inaczej wygląda organizacja pracy przy pojedynczym elemencie, a całkiem inaczej przy kilkuset takich samych częściach. Przy małej liczbie sztuk czas niezbędny na przezbrojenie może posiadać niewielkie znaczenie, jednakże przy dłuższej serii każda dodatkowa czynność zaczyna wpływać na całkowity czas utworzenia. Z praktycznego punktu widzenia warto też przedtem sprawdzić, czy materiał będzie można wygodnie podać, obrócić i odebrać po zakończeniu operacji.

Samo rozcięcie arkusza nie znaczy jeszcze, że przygotowany element będzie miał uzasadniony wymiar. Przecinarki wymagają odpowiedniego ustawienia materiału i zachowania powtarzalnego sposobu jego pozycjonowania. Wyjątkową uwagę zwraca się na sytuacje, w których z jednego arkusza powstaje sporo mniejszych części. Wtedy sposób rozmieszczenia najmniejszych elementów wpływa na ilość pozostałego materiału, ale także na kolejność wykonywania cięć. Zbyt pochopne ustawienie może powodować powstawanie niewygodnych odpadów lub utrudnić dalszą pracę. Warto również kontrolować krawędzie po cięciu, ponieważ ich stan może posiadać znaczenie w trakcie późniejszego gięcia. Przy cienkich arkuszach łatwiej zauważyć odkształcenia, natomiast przy grubszych materiałach większego znaczenia nabierają sposobności samego urządzenia i sposób podparcia obrabianego szczegółu. Dlatego parametry podawane dla dokładnie sprecyzowanej maszyny w każdym momencie trzeba odnosić do rzeczywistego materiału i planowanej operacji.

Po przygotowaniu odpowiedniego kształtu arkusz może zostać poddany formowaniu. Giętarki pracują poprzez wywieranie nacisku w określonym miejscu, jednakże zyskanie założonego kąta nie sprowadza się wyłącznie do ustawienia jednej wartości. W trakcie pracy powinno się uwzględnić między innymi grubość blachy, jej rodzaj a także długość giętego odcinka. Przy dłuższych elementach znaczenie ma także sposób podtrzymywania materiału. Jeżeli arkusz nie jest właściwie ułożony, mogą pojawić się różnice w gronie początkiem a końcem gięcia. Istotnym zjawiskiem jest też sprężynowanie. Po usunięciu nacisku blacha może częściowo wrócić do wcześniejszego położenia, dlatego kąt uzyskany wprost po operacji nie zawsze odpowiada wartości oczekiwanej w gotowym szczegółu. W praktyce pierwsza sztuka na prawdę bardzo często służy do sprawdzenia ustawień, a dopiero w przyszłości rozpoczyna się właściwą serię. Takie podejście umożliwia uprzednio wykryć różnice wynikające z konkretnego gatunku materiału.

W przypadku elementów z kilkoma załamaniami szczególnego znaczenia nabiera kolejność wykonywania poszczególnych operacji. Zaginarki mogą być stosowane do kształtowania krawędzi, zakładek czy profili, ale nieprawidłowo zaplanowana sekwencja może utrudnić wykonanie następnego zagięcia. Problem pojawia się szczególnie wówczas, gdy uprzednio uformowana część zaczyna przeszkadzać w prawidłowym ułożeniu arkusza. Dlatego przed rozpoczęciem pracy analizuje się geometrię całego elementu, a nie pojedynczą linię gięcia. Warto również sprawdzić, czy wymiary narzędzia i przestrzeń robocza pozwalają na swobodne operowanie materiałem. Przy większych elementach samo ustawienie arkusza może wymagać więcej czasu niż wykonanie właściwego zagięcia. Znaczenie mają także tolerancje przewidziane w dokumentacji, ponieważ drobne różnice powstałe na kolejnych etapach mogą się kumulować. Z tego powodu kontrola wymiarów po wybranych operacjach jest częścią procesu, w szczególności gdy kreuje się elementy, które w przyszłości mają zostać połączone z innymi częściami konstrukcji.

Warto sprawdzić: przecinarka taśmowa do rur.